All for Joomla The Word of Web Design

طراحی داخلی ساختمان

طراحی داخلی ساختمان

طراحی داخلی ساختمان چیست و چرا ما به آن نیاز داریم ؟

برای این که این موضوع را متوجه شوید بهتر است مقاله که در این باره نوشته ایم را مطالعه نمایید تا از زوایای طراحی داخلی ساختمان  مطلع شوید.

طراحی داخلی (Interior design)، هنر یا پروسه طراحی فضاهای داخلی است که اغلب فضاهای بیرونی یک اتاق یا ساختمان را نیز شامل می‌شود و طراح داخلی، شخصی است که چنین پروژه‌هایی را مدیریت و رهبری می‌کند. طراحی داخلی یک حرفه چند بعدی است که شامل توسعه مفهومی، ارتباط با سرمایه‌گذاران پروژه و مدیریت و اجرای طرح است.

طراحی داخلی، فرآیند شکل‌دهی به فضاهای داخلی است که از طریق دست‌کاری حجم فضایی و اصلاح سطوح صورت می‌گیرد.

طراحی داخلی ساختمان
طراحی داخلی ساختمان چیست؟

تاریخچه طراحی داخلی ساختمان و اصطلاحات رایج

در گذشته، فضاهای داخلی به‌طور غریزی، بخشی از پروسه ساختمان‌سازی محسوب می‌شدند. حرفه طراحی داخلی، نتیجه توسعه جامعه و معماری پیچیده‌ای است که ناشی از توسعه فرآیندهای صنعتی می‌باشد. توجه به کاربرد مؤثر فضا، رفاه کاربر و طرح کارا، به پیشرفت حرفه طراحی داخلی کمک کرده است. حرفه طراحی داخلی با دکوراتور داخلی فرق می‌کند؛ این اصطلاح در آمریکا رایج است. حرفه طراحی داخلی، در انگلیس هنوز کاملاً تعریف نشده است و نمی‌توان از آن به عنوان یک شغل رسمی یاد کرد.

طراحی داخلی، فرآیند شکل‌دهی به فضاهای داخلی است که از طریق دست‌کاری حجم فضایی و اصلاح سطوح صورت می‌گیرد.

گذار به طراحی داخلی حرفه‌ای

تا قرن بیستم، امتیاز طراحی داخلی، تبلیغات و انتشارات در انحصار کمپانی‌های بزرگ بود. ماری هاویز، نویسنده فمنیسم انگلیسی، مقاله‌های زیادی در دهه ۱۸۸۰ نوشت. او در نوشته‌هایش، این موضوع که افراد جامعه، خانه‌های خود را به میل فروشنده‌ها مبله می‌کنند؛ به استهزا گرفت. او خواهان انتخاب شخصی از یک سبک خاص بود؛ انتخابی که نیازهای شخصی و سلیقه مشتری را ارضا کند.

طراح داخلی

طراح داخلی به کسی نسبت داده می‌شود که روی نقشه‌کشی، طراحی کاربردی و استفاده مؤثر از فضا تأکید می‌کند. یک طراح داخلی می‌تواند پروژه‌هایی را بر عهده بگیرد که شامل سازمان‌دهی نقشه اصلی فضای داخلی ساختمان باشد یا پروژه‌هایی که نیازمند به درک موضوعات فنی مثل موقعیت در و پنجره‌ها یا نورپردازی هستند. طراح داخلی امکان دارد که نقشه یک فضا را بکشد اما نمی‌تواند موقعیت دیوارهای باربر را تغییر دهد مگر اینکه مهندس ساختمان تأیید کند که این تغییر منجر به بهبود ساختار می‌شود.  طراحان داخلی، مستقیماً با معمارها، مهندس‌ها و پیمانکارها کار می‌کنند.

طراح داخلی باید از مهارت کافی برخوردار باشد تا محیط داخلی که خلق می‌کند؛ کاربردی، ایمن و منطبق با کدهای ساختمان، قوانین و نیازها باشد. تحقق این ویژگی‌ها در پس انتخاب رنگ، مبلمان و اعمال دانش طراح در راستای بهبود نقشه ساختمان، بارهای اشغالی و قواعد طراحی بادوام، قرار می‌گیرد. خدمات مکانیکی، برق‌کشی، لوله‌کشی و ایمنی نیز جز خدمات حرفه‌ای طراحی داخلی هستند تا در نهایت این تضمین را به مردم بدهند که می‌توانند در محیطی ایمن و در عین حال زیبا زندگی کنند؛ کار کنند یا آموزش ببینند.

یک طراح داخلی ممکن است؛ آرزو کند که در یک شاخه خاص از طراحی تخصص داشته باشد تا بتواند در آن رشته به توسعه دانش فنی خود بپردازد. انواع طراحی داخلی شامل طراحی‌های مسکونی، تجاری، بهداشتی، عمومی، نمایشگاه، مبلمان و فضایی است. حرفه طراحی داخلی نسبتاً جدید است؛ بنابراین طبیعی است که مدام در حال تحول باشد و مردم را سردرگم کند. این یک شغل خلاقانه است که به‌طور ثابت در حال تغییر و تحول می‌باشد. طراحی داخلی، یک شغل هنرمندانه و متکی بر تحقیق در چگونگی تحت تأثیر قرار دادن اشخاص به وسیله محیط پیرامونشان نیست.

گرایش ها و تخصص های طراحی داخلی

طراحی داخلی ساختمان مسکونی

طراحی مسکونی، طراحی داخلی ساختمان‌های خصوصی است. همان‌گونه که این طراحی خیلی تخصصی است باید خواسته‌ها و نیازهای افراد را نیز در نظر داشته باشد. طراح ممکن است از مرحله نقشه کشی اولیه یا بازسازی یک ساختمان روی پروژه کار کند. این پروژه‌ای پیچیده است که ماه‌ها زمان می‌برد تا فضای رویایی مشتری را خلق کند. در بین طراحان زبردست معاصر می‌توان از کلی هاپن یا دیوید کالینز نام برد.

طراحی تجاری، زیرشاخه‌های تخصصی زیادی دارد:
جزئی‌فروشی: شامل پاساژها، مراکز خرید، مجتمع‌های تجاری، فروشگاه‌های تخصصی و شوروم ها می‌باشد.
برندهای دیداری و فضایی: در این گرایش از فضا به عنوان یک رسانه استفاده می‌شود که یک برند خاص را معرفی می‌کند.
شرکتی: طراحی اداری برای هر نوع تجارتی از جمله بانک‌ها.
بهداشتی: طراحی بیمارستان‌ها، امکانات کمک‌کننده به زندگی، مطب پزشک، مطب دندان‌پزشکی، امکانات روان‌کاوی، آزمایشگاه‌ها و امکانات پزشکی تخصصی.
مراکز تفریحی: شامل هتل‌ها، تفریحگاه‌ها، کشتی‌های تفریحی، کافه‌ها، کازینوها، کلاب های شبانه، سینماها، سالن‌های موسیقی و کنسرت، خانه‌های اپرا، زمین‌های ورزشی، رستوران‌ها، باشگاه‌ها، کلاب های سلامتی، سوناها و…
موسسه‌ای: ادارات دولتی، موسسه‌های مالی مثل بانک و واحدهای اعتباری، مدارس و دانشگاه‌ها، مراکز مذهبی و…
صنعتی: کارخانه‌ها و مراکز صادرات و واردات.
نمایشگاه: شامل موزه‌ها، گالری‌ها، سالن‌های نمایشگاه، شوروم و گالری نمایشگاه.
حمل و نقل و ترافیک: ایستگاه اتوبوس، ایستگاه مترو، فرودگاه، اسکله و…
ورزشی: شامل باشگاه‌ها، استادیوم‌ها، استخر، سالن بسکتبال و…

تدریس: شامل آموزش در یک موسسه خصوصی که کلاس های طراحی داخلی را تشکیل می‌دهد.

سبک‌های طراحی داخلی

هنر دکو

از اوایل قرن بیستم، هنر دکو در اروپا ظهور کرد؛ درست زمانی که هنر Nouveau رو به زوال می‌رفت. نام هنر دکو از نمایشگاه جهانی Exposition Internationale des Arts Decoratifs et Industriels Modernes گرفته شد که در سال ۱۹۲۵ در پاریس برگزار شد. هنر دکو، بیشتر اثرات کلاسیک سنتی را رد کرد و به حمایت از اشکال هندسی ساده و رنگ متالیک برخاست. هنر دکو، همه زمینه‌های طراحی را تحت تأثیر قرار داد؛ بخصوص طراحی داخلی زیرا این اولین سبک دکوراسیون داخلی بود که به سوی فناوری‌ها و مواد جدید قدم بر می‌داشت

هنر دکو، مواد سنتی که در دکوراسیون و طراحی داخل استفاده می‌شدند را کنار گذاشت و به سوی مواد غیرمعمول رفت مانند کروم، شیشه، فولاد ضدزنگ، آلومینیوم، لاک جلا دهنده، چوب خاتم‌کاری شده، چرم پوست کوسه و پوست گورخر رفت. کاربرد مواد سخت‌تر فلزی به عصر ماشین اشاره می‌کند. این مواد، نزول عصر مدرن بعد از جنگ جهانی اول را بازتاب می‌کردند. نوآوری جدید این مواد را به‌گونه‌ای با هم ترکیب می‌کرد تا کنتراستی زیبا خلق کند؛ مثلاً چوب صیقلی و لاک سیاه را با رنگ و خز همراه می‌کرد. آرایشگاهی در لندن که توسط  P. J. Westwood طراحی شد؛ اولین سلمانی بود که در بریتانیا با مواد متالیک طراحی شده بود.

هنر مدرن

هنر مدرن در اوایل قرن بیستم از دل هنرهای دکوری بخصوص هنر دکو رشد کرد. اولین شخصی که سعی بر معرفی این هنر کرد؛ فرانک لوید رایت بود؛ رایت تا قبل از طراحی خانه فالینگواتر در دهه ۱۹۳۰ از شهرت چندانی برخوردار نبود. هنر مدرن در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ به اوج رسید؛ یعنی همان چیزی که طراحان و دکوراتورهای امروزی از آن به عنوان هنر مدرن اواسط قرن یاد می‌کنند.

متریال های عربی

نقاشی Majlis که در زبان عربی Nagash نامیده می‌شود؛ دکوراسیون اتاق پذیرایی خانه‌های سنتی استان Asir عربستان سعودی بود. این هنر، نقاشی دیواری یا دیوارنگاری است که طرح‌های هندسی و رنگ‌های براق را به نمایش می‌گذارد و از غرور و عزت یک زن در خانه‌اش حکایت می‌کند.

طرح‌های هندسی و خطوط سنگین، با طرح پارچه‌ها و الگوهای مواج این منطقه سازگار بودند. رنگ‌های شاد و مشخصه‌های تزئینی این منطقه با دکوراسیون و معماری موقر عربستان در تضاد بود. روی دیوارها، درها، راه‌پله و وسایل را با این سبک نقاشی می‌کردند. وقتی که خانه رنگ می‌شد؛ زنان از هم کمک می‌گرفتند تا کار را تمام کنند. حالا ساختمان به پهنه نمایش سلیقه و اطلاعات آن‌ها تبدیل می‌شد. مادرها این هنر را به دخترانشان منتقل می‌کردند. این هنر بر پایه هندسه خطوط مستقیم است و الگوهای مواج رایج پارچه‌ها را نمایش می‌دهد و از رنگ‌های مختلف استفاده می‌کند. این نقاشی از طرح‌های خاصی مثل محراب مثلثی یا طرح نخل تشکیل می‌شد. در گذشته، نقاشی را با رنگ‌های معدنی و گیاهی می‌کشیدند. رنگ سبز را از میخک و یونجه می‌گرفتند. رنگ آبی را از گیاهان نیلی تهیه می‌کردند. قرمز حاصل انار و یک گل خاص بود و فرچه رنگ‌آمیزی را از موی بز تهیه می‌کردند. امروزه، زنان با استفاده از  رنگ‌های مصنوعی، نماهایی نو خلق می‌کنند که برگرفته شده از شاخص های اجتماعی و تغییرات اقتصادی هستند.

ورود به سایت

خوش آمدید! وارد حساب کاربری خود شوید

بخاطر بسپارفراموشی رمز عبور ؟

Lost Password